Als auteur hou ik van schrijven. Lekker over al die hoofdstukken, alinea‚Äôs en zinnen nadenken, ze opschrijven en dan net zo lang bewerken tot ze helemaal kloppen. Ooit heb ik geprobeerd John Jansen van Galen tot een interview te verleiden over het ik-tijdperk, maar hij weigerde resoluut. ‘Als ik spreek, kan ik niet denken, ik denk als ik schrijf.’ En zo is het maar net, wie schrijft die blijft. En toch ben ik ook verzot op een goed gesprek. En veel van die goede gesprekken kun je tegenwoordig beluisteren dankzij de podcast.

Ik heb het op Wikipedia opgezocht: een podcast is een audio-uitzending waarbij het geluidsbestand op aanvraag wordt aangeboden door middel van webfeeds. Dankzij de introductie van draagbare mp3-spelers zoals de iPod was deze vorm van uitzenden snel populair onder radioamateurs. De term podcast is dan ook een samentrekking van iPod en broadcast. De term dook voor het eerst op in 2004 toen een journalist Ben Hammersley de nieuwe uitzendtechniek beschreef, waarna de befaamde Adam Curry het podcasten als iets revolutionairs populariseerde. Inmiddels regent het ook op het gebied van storytelling podcasts. Logisch, want op live-vertellen na is een podcast misschien wel het meest perfecte medium om een verhaal te beluisteren.

En dus wilde ik ook een podcast. Maar een eigen kanaal beginnen leek me weinig zinvol, en dus liet ik het voor wat het is en vergat ik het. Totdat ik een mailtje kreeg van Glenn Vergoossen die me vroeg mee te werken aan zijn podcast ‘Over Spreken Gesproken‘. Dat leek me een heel goed onderwerp, en dus zei ik meteen ‘ja’.

Op een zonnige maandagochtend in april toog ik naar zijn studio in leerhotel Het Klooster in Amersfoort. Daar stond alles al klaar, we konden meteen beginnen. Het werd een bijzonder gesprek, waarin ik door de goede beginvragen van Glenn aan het denken werd gezet. Met zijn vervolgvragen hielp hij me met het structureren en samenvatten van mijn antwoorden. Het voelde als zo’n Marathoninterview dat de VPRO vroeger op vrijdagmorgen uitzond op radio 1. Tegenwoordig zijn ook al die interviews als podcast te beluisteren, hoe kan het ook anders. Maar aan het eind van het bijna twee uur durende gesprek volgde een behoorlijke domper. Mijn aflevering zou pas weken later live gaan, ik moest nog even geduld hebben. Als dank voor mijn bijdrage kreeg ik een fraaie trofee mee, die inmiddels een vast plekje heeft gekregen op mijn bureau.

Afgelopen vrijdag acht uur in de ochtend kreeg ik ineens een serie Whatsapp-piepjes van mijn telefoon. Mijn aflevering (OSG 10) was op diverse kanalen live gegaan. Je kunt er via deze link naar luisteren. Of via deze. Of deze. Natuurlijk ben ik meteen gaan luisteren en ik nodig je van harte uit hetzelfde te doen. Het is een betoverend gesprek geworden tussen twee mensen, die wel degelijk in staat bleken na te denken over wat ze zeiden. Zo goed als de columns van John Jansen van Galen op zondagochtend zal het natuurlijk nooit worden, hij schrijft ze immers eerst goed uit. Maar mijn podcast-debuut kan wat mij betreft elke toets der kritiek doorstaan. Als podcast-held ben ik er maar wat blij mee!